REUZELENDE BLADEREN

 Reuzelende bladeren (hoort bij het vorige gedicht - vleugje tristesse -)


Er liggen ontelbare reuzelende bladeren
te vergaderen onder onze grote voet.
Heerlijk om er al schoppend door te waden
erin pootje te baden zoals in de golven van de zee.
Als we goed luisteren, fluisteren ze dood getij.
© De Kimpe Marleen 21 september 2023

Populaire posts van deze blog

PAS GEVERFD

WEERKUNDIG

NAAR DE MAAN REIZEN *2* (Het Fibonaccigedicht)

GEEF MIJ DOOR

MIJN SPITSMUISDEN